เหลวไหลแล้วเรา

เพิ่งตั้งตัวชี้วัดไปเมื่อวันพุธ วันพฤหัสก็ทำไม่ได้ซะแล้ว ไม่เป็นไรเอาใหม่ละกัน พอดีเมื่อวันพฤหัส
1. ตื่นสาย
2. ตอนเช้ามีกีฬาสีของอะตอม
3. ตอนสายๆต้องมานั่งสอบโปรเจคนักศึกษา
4. กลับบ้านค่ำ
สรุปมีข้อแก้ตัวที่จะใช้เป็น material ในการเขียนของวันศุกร์ (ฮา)

จริงๆแล้วในช่วงระหว่างวันก็พอจะมีช่องว่างที่จะเขียนสักเล็กน้อย แต่เราก็เป็นงี้เรื่อย คือ ตั้งต้นเขียนแล้วนะ กำลังอรัมภบท(เขียนอย่างนี้หรือเปล่าหว่า) กำลังคิดว่าจะเขียนอะไรต่อไป (ใช้เวลานานไปหน่อย) แล้วก็งานเข้า เขียนต่อไปไม่ได้ ก็เลยไม่เสร็จ แถม chrome ดันแฮงอีก หายหมดเลยครับที่เขียนเอาไว้ (2-3 บรรทัด) ช่างมัน

พอกลับบ้านก็ว่าจะเขียน (ว่าจะอีกแล้ว เลยไม่ได้ทำ) ง่วง ทำโน่นทำนี่ (ข้ออ้าง) ก็เลยไม่ได้เขียน

เพราะฉะนั้น ไม่ต้องหาข้ออ้างว่ะ และอย่าคิดว่ามันเป็นภาระที่ต้องทำ แต่เป็นสิ่งที่ต้องทำ (สับสนกันเองอย่างแรง) คำอธิบายคือ เมื่อเราคิดว่ามันเป็นภาระ มันจะมีแรงต้าน และหาข้ออ้างมาค่อยๆหลีกเลี่ยงที่จะไม่ทำ แต่ถ้าเป็นสิ่งที่ต้องทำ เช่น หายใจ เราจะไม่มีข้อเกี่ยงงอนที่จะทำ

สับสนไหมที่เขียน...ไม่รู้ แต่เราต้องบันทึกไว้ก่อน เพราะมันเป็นความจริงที่สมองคิดได้ในตอนนี้ แต่สิ่งที่สำคัญคือ ไม่ได้ทำอะไรผิด ต้องเขียนเท่านั้น แล้วเราน่าจะรู้ตัวเองว่าอะไรเป็นอะไร ที่สำคัญคือการฝึกฝนตัวเอง

ขอหยุดประเด็นนี้ไว้แค่นี้ก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวต้องเข้าไปสอบนักศึกษาก็จะไม่ได้โพสต์

เข้าอีหรอบเดิมอีกแล้ว แก้ไงดี

อย่างที่คิดไว้ว่าความถี่ในการเข้าเขียนบล๊อกมันจะเริ่มถดถอยลง เพราะเข้าอีหรอบเดิมซึ่งมีพัฒนาการดังต่อไปนี้

1. ลืมเข้ามาเขียน

2. เคยชินกับการลืม

3. คิดว่าลืมแล้วก็ช่างมัน

4. หาข้ออ้างชั่วคราวในการไม่เข้ามาเขียน(งานเยอะ, ลูกกวน, ฯลฯ)

5. พัฒนาเป็นข้ออ้างถาวร

6. หยุดเขียนในที่สุด

7. บล๊อกร้าง

เอ..ถ้างั้นทำไงดี ต้องให้เป็น routine ให้ได้ เหมือนต้องอาบน้ำทุกวัน โดยอย่าลืมว่าการเขียนบล๊อกนี้เป็นการฝึกตนเอง จะมีสาระหรือไม่ก็ได้ เน้น...ฝึกตนเองให้เขียนทุกวัน

Plan 1: เขียนอย่างน้อย 1 บล๊อก โดยตั้งเวลาเขียนก่อนเข้านอนทุกวัน

Plan 2: เขียนอย่างน้อย 1 บล๊อก โดยตั้งเวลาเขียนเมื่อตื่นนอนทุกวัน

Plan 3: เขียนอย่างน้อย 1 บล๊อก โดยตั้งเวลาเขียนเมื่อเริ่มต้นการทำงานทุกวัน

มาแยกแยะข้อดี-ข้อเสีย

ข้อดี

Plan 1 >> เป็นการสรุปเรื่องที่เข้ามาในหัวในแต่ละวัน

Plan 2 >> ตอนเช้าเป็นช่วงที่หัวสมองจะ fresh

Plan 3 >> ก่อนการทำงานเป็นการตั้งสติที่ดี

ข้อเสีย

Plan 1 >> เวลาก่อนนอนยังต้อง donate ให้ลูก (แต่ถ้าลูกนอนเองได้ คงอีกประมาณ 5 ปีเป็นอย่างต่ำ)

Plan 2 >> เวลาตื่นยังไม่แน่นอน และบางครั้งอาจจะเกิดการโกลาหลถ้าตื่นสาย

Plan 3 >> อาจจะยืดเยื้อ และงานอาจเข้า

ขอวิเคราะห์และตัดสินใจก่อนนะ....

1. ตัด Plan 1 ไปก่อนรอลูกโตแล้วค่อยเอามาเป็นตัวเลือกอีกครั้ง

2. การจะตัด Plan 2 หรือ 3 แบบโช้ะๆคงไม่ดีเพราะจริงแล้วถ้าแต่ละวันเราพลาดจาก Plan 2 เราก็ใช้ Plan 3 ซึ่งกรณี Plan 2 กับ 3 นี้จะทำให้เราตั้ง focus ในแต่วันได้อีกด้วย

สรุป

เอาทั้ง Plan 2 และ 3 โดยใช้เวลาในการประเมินการปฏิบัติการ 1 เดือน (สิ้นเดือนมกราคมละกันง่ายๆ) โดยที่จะต้องเขียนทุกวันไม่เว้นวันหยุดทุกประเภท เอาล่ะเริ่มได้เลยตั้งแต่วันนี้ ทั้งนี้อย่าลืมว่าอย่างน้อย 1 บล๊อกนะ มากกว่านั้นก็ถือว่าเป็น advantage (หวังว่าจะเป็นแบบนั้น) ลุย... (บล๊อกนี้ถือเป็นของวันนี้ครับ)